یا اصلاح شوید یا قزوین را ترک کنید !

هفته نیروی انتظامی در تقویم رسمی ما ؛ بیش از آنکه زمانِ تعارفاتِ مرسوم و صدور بیانیه‌های تکراری باشد ؛ باید که فصلِ حسابرسی و بازخوانیِ نسبتِ میانِ امنیت و کارآمدی باشد. سردار محمد قاسم طرهانی ؛ فرمانده انتظامی استان قزوین در خطبه های نماز جمعه با جملاتی صریح ؛ خط و نشانی جدی برای بر هم‌ زنندگان نظم عمومی کشیده که یا اصلاح شوید یا قزوین را ترک کنید. این جملات از دهان یک فرمانده نه یک شعار که بازتابی از مطالبه‌ی کف خیابان است. جایی که مردم تشنه‌ی امنیتِ واقعی هستند نه امنیتِ ویترینی. هفته نیروی انتظامی ؛ پاتوقِ چاپِ بنرهای تبریک نیست. اگر فقط به تبریک گفتن و یادآوری رشادت‌های کارکنانِ غیور فراجا در سخت‌ترین روزها و در دلِ جنگ‌های داخلی و نبردهای امنیتی بسنده کنیم ؛ بی گمان حق مطلب را ادا نکرده‌ایم. این پرسنلِ نجیب ؛ با کمترین امکانات و با بیشترین اعتقادِ قلبی ؛ بارِ سنگینِ نظمِ این سرزمین را به دوش می‌کشند. اما ایمان و غیرتِ این عزیزان ؛ نباید دستاویزی برای توجیهِ فقر و نادیده گرفتنِ سفره‌هایشان شود.

 واقعیت این است که ما تا پلیسِ آرمانی فرسنگ‌ها راه فاصله داریم. نباید در دامِ خود‌ بزرگ‌ بینی گرفتار شد و خود را از خطا و اشتباه مبرا بدانیم. پلیسِ مقتدر ؛ پلیسی نیست که فقط در مواجهه با اراذل و اوباش قد علم کند. پلیسِ ترازِ انقلاب ؛ پلیسی ست که آموزش‌ دیده باشد تا در تعامل با مردم ؛ نمادِ مِهر و در مواجهه با قانون‌ شکنان ؛ تجسمِ عینیِ قاطعیت باشد. وقتی صحبت از پلیس می‌شود ؛ باید بلافاصله صحبت از معیشت و حقوق نیز به میان بیاید. نمی‌شود از کسی انتظارِ کوه استقامت بودن داشت ؛ اما در تأمینِ ابتدایی‌ترین نیازهای رفاهی‌اش ؛ دچارِ خساست و بخلِ اداری بود. اصلاحِ ساختار ؛ ترمیمِ رویکردها و بازسازیِ نگاهِ سازمانی ؛ بدونِ توجه به اقتصادِ پرسنل تنها یک مُسّکنِ موقت است. در این میان اما سردار طرهانی کاری کرده که امروز بسیاری از اراذل و اوباشِ نامدار و پر مدعا ؛ ماست‌ها را کیسه کرده‌اند و به دنبالِ سوراخ‌ موش‌ برای پنهان شدن می‌گردند. این همان امنیتِ ملموس است. اما کاش این فضایِ رعب برای قانون‌ شکنان ؛ به اتاقِ مدیرانِ نالایق هم در استان سرایت می‌کرد.

 کاش همان‌ قدر که یک اراذلِ خیابانی از صلابتِ قانونی هراس داشت ؛ آن مدیرِ ناکارآمد و بی‌عرضه‌ای که با بی‌تدبیری‌اش حق مردم را می‌بلعید و بیت‌المال را حیف و میل می‌کرد نیز از قانون وحشت داشت. دردِ این استان گاهی بیش از آنکه در کوچه‌ها باشد ؛ در پشتِ میزهایِ ریاست است. به نظر می‌رسد زمانِ تکثیرِ طرهانی در استان فرا رسیده باشد. ما در لایه‌های مختلفِ قانونی ؛ نظارتی ؛ اجرایی و امنیتی‌ به مدیرانی با این جنس از اقتدار و غیرت به شدت نیاز داریم. مدیرانی که نترسند ؛ باج ندهند و پایِ حقوقِ مردم قاطعانه بایستند. هفته نیروی انتظامی ؛ فرصتی برای یک تغییرِ رویکردِ بزرگ است. پلیس باید با مردم مهربان‌تر شود و با مفسدان و اراذل ؛ قاطع‌ تر برخورد کند. و در این بین مسئولان باید یاد بگیرند که امنیت نه رایگان است و نه ارزان که امنیت هزینه‌ای دارد که بخشی از آن در تکریمِ معیشتِ مدافعانِ امنیت پرداخت می‌شود. سردار طرهانی مسیر را درست و دقیق نشان داده. حالا نوبتِ باقیِ مدیران است که از لاکِ بی‌تفاوتی بیرون بیایند. یا راهِ رفتن از استان را در پیش بگیرند و استان را ترک کنند و یا خود را تغییر دهند و به وظیفه و تعهدی که دارند پای بند باشند. قزوین امروز بیش از هر چیز به اقتدارِ عریان در برابرِ فساد و مهرِ بی‌ دریغ برای خدمت به مردم نیاز دارد.

جعفر بخشی بی نیاز
نویسنده و روزنامه نگار