وداعی از جنس اشک با هفت شهید گمنام در قزوین

گاهی برای دوست داشتن، نیازی به شناختن نام و نشان نیست؛ کافی است بدانی کسانی روزی از جان خود گذشتند تا تو امروز در آرامش زندگی کنی.

امشب قزوین میزبان هفت شهید گمنام بود؛ هفت مسافر آسمانی که سال‌ها دور از خانه و خانواده آرمیده بودند و حالا در آغوش مردم شهر قرار گرفتند.

مردم آمدند؛ با شاخه‌های گل، چشمانی اشکبار و دل‌هایی سرشار از دلتنگی. آمدند تا با مردانی وداع کنند که شاید هیچ‌گاه آن‌ها را ندیده بودند، اما به برکت ایثارشان، زندگی می‌کنند.

در این شب فاطمی، هر اشک روایتگر احترامی بود که گذر سال‌ها نتوانسته از دل مردم پاک کند.

شهدا گمنام‌اند، اما غریب نیستند؛ چراکه هنوز دل‌هایی هستند که برایشان می‌تپد و چشم‌هایی که در سوگشان بارانی می‌شود.

خداقوت به مادرانی که چنین فرزندانی را در دامان خود پرورش دادند؛ و سلام بر شما که رفتید تا ایران بماند.