اصلاح‌طلبان با کلیدواژه «زندگی مردم» به جنگ مقاومت رفتند
پایگاه خبری پیام قزوین پرس به نقل از خبرگزاری فارس: اصلاح‌طلبان با کلیدواژه «زندگی مردم» به جنگ مقاومت رفتند
در حالی که برخی چهره‌های اصلاح‌طلب با طرح گزاره‌هایی مانند «مردم می‌خواهند زندگی کنند»، با ایجاد دوگانه «زندگی و مقاومت»، بر ضرورت مذاکره تأکید می‌کنند، منتقدان این رویکرد معتقدند مقاومت نه مانع زندگی، بلکه ضامن امنیت و بازدارندگی در برابر تهدیدات دشمن است.
گروه سیاسی خبرگزاری فارس: «مردم می‌خواهند زندگی کنند»، «قرار نیست زندگی کنیم که بجنگیم» و گزاره‌هایی از این دست، در ماه‌های اخیر به یکی از محورهای پرتکرار مواضع برخی چهره‌های جریان اصلاح‌طلب درباره جنگ تبدیل شده است.
در ادامه همین رویکرد، حسین نورانی‌نژاد، قائم‌مقام دبیرکل حزب اتحاد ملت، نیز با تأکید بر ضرورت اصالت دادن به تفاهم، صلح، توسعه و زندگی گفته است: «جایی که ما ایستادیم ایجاب می‌کند که از این حوزه بیشتر دفاع بکنیم؛ از حوزه تفاهم و اصالت دادن به صلح، اصالت دادن به توسعه، اصالت دادن به زندگی. جنگ گاهی ابزاری است برای حفظ آن‌ها؛ قرار نیست زندگی کنیم که بجنگیم.»
تکرار این گزاره‌ها از سوی برخی چهره‌های اصلاح‌طلب، این پرسش را پیش روی کارشناسان و منتقدان سیاسی قرار داده است که هدف از برجسته‌سازی چنین ادبیاتی چیست و این مواضع چه پیامی به افکار عمومی منتقل می‌کند؟
اسماعیلی: مقاومت، ضامن زندگی است، نه مانع آن!
در همین راستا، محمد مهدی اسماعیلی وزیر فرهنگ دولت سیزدهم و رئیس بنیاد شهید رئیسی با تأکید بر اینکه مقاومت ضامن زندگی است، نه مانع آن، گفت: برخی تلاش می‌کنند با ایجاد دوگانه کاذب «جنگ و زندگی»، مقاومت را در برابر خواست مردم قرار دهند. در این روایت، «زندگی» بدیهی و انسانی گرفته می‌شود و «مقاومت» امری پرهزینه، ایدئولوژیک و متعلق به گروهی خاص. اما این صورت‌بندی، بیش از آنکه بازتاب مطالبه عمومی باشد، یک راهبرد سیاسی برای تغییر اولویت‌های امنیت ملی است.
وی با اشاره به سه سازوکار این رویکرد افزود: نخست، مصادره «زندگی» و القای این تصور که تنها یک جریان مدافع معیشت مردم است؛ دوم، جابه‌جایی جای متجاوز و مدافع با حذف مسئولیت طرف مقابل در ایجاد تهدید؛ سوم، مشروعیت‌زدایی از مقاومت به‌عنوان مانع زندگی و آماده‌سازی افکار عمومی برای سازش و امتیازدهی.
اسماعیلی با تأکید بر تفاوت مقاومت و جنگ‌طلبی اظهار کرد: نکته تحلیلی مهم این است که «مقاومت» با «جنگ‌طلبی» یکی نیست و «بازدارندگی» با «تنش‌آفرینی» تفاوت دارد. مقاومت هوشمندانه دقیقاً برای جلوگیری از جنگ و تحمیل نکردن هزینه آن به زندگی مردم طراحی می‌شود. بازدارندگی مؤثر یعنی دشمن بداند هزینه تجاوز به ایران سنگین، غیرقابل پیش‌بینی و خارج از محاسبات پیشین اوست.
وی ادامه داد: ازاین‌رو، اقتدار ملی تنها در تجهیزات نظامی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه به انسجام اجتماعی، تاب‌آوری اقتصادی، پشتیبانی مردمی و توان تغییر محاسبات طرف مقابل وابسته است.
وزیر فرهنگ دولت سیزدهم با اشاره به تجربه‌های تاریخی ایران تصریح کرد: تاریخ معاصر ایران نیز این معادله را روشن می‌کند. در جنگ جهانی اول، با وجود اعلام بی‌طرفی، کشور میدان تجاوز و رقابت قدرت‌ها شد و قحطی، بیماری و فروپاشی اقتصادی خسارات سنگینی برجای گذاشت. در جنگ جهانی دوم نیز ارتش متفقین در شهریور ۱۳۲۰ وارد ایران شد و ضعف ساختاری و وابستگی سیاسی، اشغال و تحقیر را رقم زد.
اسماعیلی افزود: این تجربه‌ها نشان می‌دهد بی‌طرفی بدون اقتدار و استقلال بدون قدرت دفاعی، تضمینی برای امنیت ملی نیست. انقلاب اسلامی اما معادله را تغییر داد و استقلال، عزت ملی و مقاومت در برابر سلطه خارجی را به مؤلفه‌های هویت سیاسی ایران تبدیل کرد.
وی با بیان اینکه امنیت و معیشت از یک ریشه‌اند، گفت: ناامنی، اولین دشمن زندگی است. قدرت دفاعی و بازدارندگی، ضامن امنیت اقتصادی و ثبات کشور است، نه مانع آن. تجربه جنگ‌های اخیر نشان داد که ضعف بازدارندگی، هزینه‌های بسیار بیشتری از تقویت آن بر زندگی مردم تحمیل می‌کند.
اسماعیلی گفت: بنابراین، ایراد اصلی به دوگانه سازش انگارانه«جنگ یا زندگی» این است که با تقلیل مسئله پیچیده امنیت به یک انتخاب ساده و احساسی، مقاومت را مانع زندگی معرفی می‌کند؛ در حالی که در جهان رقابت قدرت‌ها، «زندگی» بدون «مقاومت» و «بازدارندگی» پایدار نیست.
وی تأکید کرد: دیپلماسی نیز نباید جایگزین قدرت شود و مذاکره بدون تضمین‌های معتبر، فرصتی برای غافلگیری راهبردی فراهم می‌کند. تغییر دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در آمریکا نیز ماهیت سیاست‌های کلان آن کشور را تغییر نمی‌دهد؛ «سگ زرد برادر شغال است».
رئیس بنیاد شهید رئیسی در پایان گفت: راه نجات، نه در دوگانه‌سازی‌های فریبنده، بلکه در مقاومت هوشمندانه، انسجام اجتماعی، اقتدار بازدارنده و دیپلماسی پشتوانه‌دار است تا عزت، استقلال و امنیت ملی صیانت شود و «زندگی» مردم بر پایه‌ای واقعی و پایدار تضمین گردد.
موسوی‌نژاد: مقاومت، راه ناامید کردن دشمن از حمله به ایران است
در ادامه این بحث، سید مصطفی موسوی‌نژاد، عضو شورای مرکزی جبهه پایداری، نیز با انتقاد از جریانی که خود را طرفدار «بازگشت مردم به زندگی» معرفی می‌کند، گفت: جریانی که در داخل کشور خود را طرفدار بازگشت مردم به زندگی معرفی می‌کند، در واقع به‌دنبال حل‌نشدن مسئله است. آنچه این افراد نمی‌گویند، این است که با اعطای صنعت هسته‌ای، به‌دنبال پایان دادن به شرایط جنگی در کشور هستند. این در حالی است که از سرنوشت قذافی درس نگرفته‌اند.
وی ادامه داد: قذافی به وعده‌های استکبار دل بست، اما وقتی آنچه را می‌خواستند تقدیم کرد، با خیال راحت به او حمله کردند و به فجیع‌ترین شکل ممکن او را به قتل رساندند. این افراد فقط یاد گرفته‌اند هر دستاوردی را که در کشور وجود دارد، واگذار کنند و مهم‌ترین مشکل آن‌ها این است که متوجه نمی‌شوند واگذاری صنعت هسته‌ای به معنای حل مشکل نیست، بلکه آغاز فشار دشمن برای واگذاری دستاورد دیگری است.
موسوی‌نژاد در بخش دیگری از اظهارات خود، با انتقاد از برچسب جنگ‌طلبی به طرفداران مقاومت گفت: نکته جالب این است که این جریان فکری، به کسانی که می‌خواهند از طریق جهاد و مقاومت، جنگ را به‌طور نهایی تعیین تکلیف کنند تا سایه جنگ به‌طور کامل از سر کشور برداشته شود، برچسب جنگ‌طلبی می‌زند. این در حالی است که کسانی که تسلیم‌طلبان به آن‌ها برچسب جنگ‌طلبی می‌زنند، در واقع صلح‌طلب هستند؛ چراکه به‌دنبال ناامید کردن دشمن از جنگ و تحمیل هزینه‌های قابل توجه به او هستند تا دیگر هوس حمله به ایران به سرش نزند.
دیدگاه‌های کاربران (۰)
هنوز هیچ دیدگاهی برای این خبر ثبت نشده است. اولین نظر را شما بنویسید!